Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wiele tajemnic kryje się za najbardziej znanymi budowlami świata? Nawet ikony takie jak Wieża Eiffla potrafią zaskoczyć. W dzisiejszym artykule zanurzymy się w świat nieoczywistych faktów, które z pewnością wywołałyby zdziwienie w teleturnieju "Milionerzy", a zaczniemy od pytania, które wielu z Was mogło nurtować.
Wieża Eiffla zmienia wysokość to odpowiedź z Milionerów i niejedyna niespodzianka!
- Wieża Eiffla jest wyższa latem niż zimą, co było pytaniem w teleturnieju "Milionerzy".
- Zmiana wysokości może wynieść nawet 18 cm z powodu rozszerzalności cieplnej żelaza.
- Nocna iluminacja wieży jest chroniona prawem autorskim, co ma wpływ na komercyjne zdjęcia.
- Konstrukcja miała być tymczasowa, ale uratowała ją funkcja anteny telegraficznej.
- Wieża jest malowana co 7 lat, zużywając około 60 ton farby w trzech odcieniach brązu.
Pamiętacie pytanie z "Milionerów" o to, czy Wieża Eiffla zmienia swoją wysokość? Wielu uczestników programu, a zapewne i widzów, mogło być zaskoczonych odpowiedzią. Otóż, tak paryska ikona faktycznie jest wyższa latem niż zimą! To zjawisko, choć może wydawać się nieprawdopodobne, ma swoje proste i fascynujące naukowe wytłumaczenie.
Sekret tkwi w metalu, z którego zbudowana jest Wieża Eiffla żelazie. Podobnie jak większość materiałów, żelazo pod wpływem ciepła rozszerza się, a pod wpływem zimna kurczy. W słoneczne, letnie dni temperatura może sprawić, że konstrukcja rozszerzy się na tyle, że jej szczyt znajdzie się nawet 18 centymetrów wyżej niż w mroźne, zimowe poranki. To fascynujący przykład tego, jak fizyka na co dzień wpływa na otaczające nas obiekty, nawet te monumentalne.
Rozszerzalność cieplna to fundamentalne zjawisko fizyczne. Kiedy cząsteczki materiału otrzymują energię cieplną, zaczynają drgać intensywniej i oddalać się od siebie, co prowadzi do zwiększenia objętości. W przypadku tak ogromnej konstrukcji jak Wieża Eiffla, nawet niewielkie zmiany zachodzące w milionach metalowych elementów sumują się, dając zauważalną różnicę w całkowitej wysokości.
Kolejnym mitem, który warto obalić, jest ten dotyczący jednolitego koloru Wieży Eiffla. Wbrew pozorom, konstrukcja ta nie zawsze była brązowa! W swojej historii przybierała różne barwy, od charakterystycznej "weneckiej czerwieni" po różne odcienie żółto-brązowe. Obecnie, aby uzyskać efekt wizualnej harmonii i sprawić, że wieża wydaje się bardziej jednolita na tle nieba, maluje się ją w trzech różnych odcieniach brązu najciemniejszym u podstawy i stopniowo jaśniejącym ku górze. To sprytny zabieg, który sprawia, że z daleka widzimy spójną całość.
Co więcej, Wieża Eiffla nie jest też idealnie pionową i nieruchomą konstrukcją. Pod wpływem silnego wiatru, jej szczyt może odchylać się od pionowej osi o kilka, a nawet kilkanaście centymetrów. To dowód na to, że nawet najbardziej stabilne z pozoru budowle podlegają siłom natury i posiadają pewną elastyczność.
Ciekawostką prawną, która mogłaby zaskoczyć uczestników teleturnieju, jest kwestia praw autorskich do wizerunku Wieży Eiffla. Choć zdjęcia wykonane w ciągu dnia są swobodnie dostępne, ponieważ konstrukcja znajduje się w domenie publicznej, jej nocna iluminacja jest traktowana jako odrębne dzieło sztuki. Oznacza to, że do komercyjnego wykorzystania zdjęć przedstawiających wieżę w nocnej odsłonie, formalnie wymagana jest zgoda właściciela praw autorskich.
Czy wiecie, że malowanie Wieży Eiffla to prawdziwe wyzwanie? Proces ten powtarza się średnio co siedem lat, a do jego przeprowadzenia potrzeba około 60 ton farby! To ogromna ilość, która pokazuje skalę konserwacji tej paryskiej ikony.
Co ciekawe, Wieża Eiffla miała być jedynie tymczasową konstrukcją. Została zbudowana na Wystawę Światową w 1889 roku i planowano ją rozebrać po dwudziestu latach. Na szczęście, jej praktyczne zastosowanie jako anteny telegraficznej okazało się nieocenione i uratowało ją przed zniknięciem z paryskiego krajobrazu.
Cała konstrukcja to inżynieryjne arcydzieło, składające się z ponad 18 000 precyzyjnie dopasowanych metalowych części, połączonych za pomocą około 2,5 miliona nitów. To imponująca liczba, która świadczy o skali i złożoności tego monumentalnego projektu.
